ఆట మళ్ళీ మొదలు.
మామూలు ఆట కాదు. రక్తసిక్తమైన క్రీడ.
ఒకప్పుడు రెండు టీమ్లు సరిపోయాయి. ఇప్పుడు మూడు టీమ్లు కావాలి. ఆట కోసం ప్రాణాలు అర్పించాలి. రోడ్ల మీద పరుగులు తీస్తూ నిలువునా దగ్థమవ్వాలి. నడిచే బస్సులు భస్మీపటలమయిపోవాలి.
కేకలు. ఆక్రందనలు. నినాదాలు. ఆమరణ దీక్షలు.
ఈ మృగయా వినోదానికి ముహూర్తాలు పెడుతున్నారు ఢిల్లీలో పెద్దలు.
‘డాడీ! డాడీ! మమ్మీ కాల్తోంది!’
‘ఎక్కడుంది?’
‘కిచెన్లో!’
కంగారు పడాల్సిన పనేలేదు. ‘తెంగ్లీషు’ కదా అలాగే వుంటుంది. ‘మమ్మీ పిలుస్తోంది’ అని కూడా చెప్పవచ్చు. కానీ మామూలుగా పిలవట్లేదు. ‘మొబైల్లో’ పిలుస్తోంది. దాన్ని పిలుపు అంటే బాగుండదనీ, ‘కాల్’ అనే అనాలనీ మొబైల్ కంపెనీ వాళ్ళే తేల్చేశారు- టీవీ ప్రకటనల సాక్షిగా.
‘నానో’ అన్నాలేదు, ‘అమ్మో’ అన్నాలేదు.
మమత చేతికి బెంగాలు సరకారు వచ్చింది కానీ, గుజరాత్ పోయిన ‘కారు’ మాత్రం రాదు.
‘టాటా’ అన్నా లాభం లేదు. ‘బైబై’ అన్నా లాభం లేదు.
సింగూరు నుంచి టాటా పూర్తిగా బయిటక పోడు.
‘అన్నా’ అన్నా కుదరదు. ‘తండ్రీ’ అన్నా కుదరదు.
రాష్ట్రపతి ఎన్నిక విషయంలో మధ్యలో ముంచేసిన ములాయం సింగ్ ఉలకరు, పలరు.
No doubt, contemporary Poetry in Telugu is much ahead of the same in any other Indian Language. Politics of Identity-say feminism, Dalit question, outcry of minorities and regional backwardness- have enriched our poetic expression. Telugu poetry has always been quick in adopting all the modern and post-modern techniques. Still, our contribution draws little attention of the poetry lovers in other of the country, if not the world. We have the dearth of translators.Even those who indulge in this craft lack poetic sensibilities.They fail to distinguish poets from non-poets and poetry from non-poetry. They select pieces at their disposal , translate and claim it as the representative ones. Most of the times these English renderings remain literal translations -not literary ones. I wrote an editorial in the year 2000 on this ‘injustice’
పేరు : మమతా బెనర్జీ
దరఖాస్తు చేయు ఉద్యోగం: యావజ్జీవ ముఖ్యమంత్రి వైభవం (పశ్చిమ బెంగాల్ జ్యోతిబసు రికార్డును కొట్టాలి కదా!)
ముద్దు పేర్లు : కోల్కొతా కాళిక, యుపీయే చండిక,
విద్యార్హతలు : సంకీర్ణ రాజకీయాల్లో పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్, ఇంటిపోరులో డాక్టరేట్. ‘దీదీ’గిరిలో డిప్లమా.
సునీత ఒక దళిత విద్యార్థిని. యూనివర్శిటీ ఆఫ్ హైదరాబాద్( పెంట్రల్ యూనివర్శిటీ)లో చదువుతూ వుండేది.అక్కడే చదువుతున్నయోగేశ్వర రెడ్డి అనే అగ్రవర్ణ యువకుణ్ణి ప్రేమించింది. అతడి కారణంగా ఆమె మూడుసార్లు గర్భవతియై అతని సలహా మేరకు అబార్షన్ చేయించుకుంది. కడకు అతడు ఒక రోజున ఆమెకు ఓ వార్త చెప్పాడు తనకు తన వాళ్ళు వేరే రెడ్ల అమ్మాయితో పెళ్ళి నిశ్చయించారని. ఈ వార్త విన్న సునీత ఆత్మహత్య చేసుకుంది. ఈ ఘటన 1995 లో జరిగింది. ఆమె చనిపోతూ ఒక ఉత్తరం రాసి పెట్టింది. అప్పుడు నేను వార్త దిన పత్రికకు అసోసియేట్ ఎడిటర్ గా వున్నాను. ఈ లేఖను చదివాను. వాడినేమీ చెయ్యలేమా అనిపించింది. ఆమె మరణ వార్తను ప్రముఖంగానే ప్రచురించాను. కానీ ఏదో తెలియని అవమానం. ఇలాంటి సునీతలు ప్రతీ క్యాంపస్ లోనూ రహస్య వేదనను అనుభవిస్తుంటారు కదా- అని పించింది. ఫలితమే ఈ కవిత. తొలుత ఇండియాటుడే సాహిత్య సంచికలో వెలువడింది. నా ’ఆదిపర్వం‘ కవితా సంకలనం ఈ కవితతో ముగుస్తుంది.
No ruler has been true to his words in the era of globalization. They have been made to lie. The successive rulers of Andhra Pradesh, say, N.Chandra babu naidu and Y.S.Rajasekhara Reddy have deliberately made the people that the loans granted by the World Bank would alleviate poverty. Poor farmers took away their lives because of indebtedness in the tenures of these two rulers. Y.S.Rajasekhara Reddy did a little to prevent Babu from throwing the state into perpetual bankruptcy when he was the leader of opposition too. Here is the editorial I wrote in 2000 on their double standards.
బెంగ.
2012 లాగే 2014 కూడా ఉంటుందన్న బెంగ.
ఉప ఎన్నికల ఫలితాలే, సార్వత్రిక ఎన్నికల్లోనూ వస్తాయన్న బెంగ.
రాష్ట్రంలో ఒక ప్రాంతీయ పార్టీకి బదులు మూడు ప్రాంతీయ పార్టీలు(తెలుగు దేశంతో పాటు, టీఆర్ఎస్, వైయస్సార్ కాంగ్రెస్ పార్టీలు) వచ్చేశాయన్న బెంగ.
2014 లో సీమాంధ్రలో త్రిముఖ పోటీ, తెలంగాణాలో చతుర్ముఖ పోటీ వుంటుందన్న బెంగ( బీజేపీ చతికిలపడింది. లేకుంటే పంచముఖ పోటీ వుండేది.)
అన్నింటినీ మించి రాష్ట్రంలో ‘త్రిశంకు సభ’ (హంగ్ అసెంబ్లీ) వస్తుందన్న బెంగ.
Telugu Desam Party(TDP) and Bharatiya Janata Party(BJP) suffered a humiliating defeat in the By-poll (12June2012) verdict. Both are losing ground in Andhra Pradesh. They had their hey days when they were together. TDP came back to power in 1999 by have electoral truck with BJP, thanks to ‘patriotic rhetoric’ generated by Kargil war. The latter had to lie low and couldn’t play the role of a potential ally or an opposition party . That was how BJP lost all its ground. This was a piece written on their ‘forced friendship’ in the year 2000.
.మాట మాటే. మారదు. కానీ అర్థం మారుతుంటుంది.
కంపు కంపే. మారదు. కానీ ఒకప్పుడు కంపంటే ఇంపయిన వాసన. అంటే సుగంధమన్నమాట. కానీ ఇప్పుడు ఆ ఆర్థం నడవదు. ‘ఆహా,ఏమి ఈ మల్లెల కంపు!’ అని ఇప్పుడంటే బాగుండదు.
చీర చీరే. మారదు. కాకుంటే ఒకప్పుడు పురుషులు కూడా కట్టే వారు. కానీ ఇప్పుడు స్త్రీలు మాత్రమే కడతారు(నిత్యానంద భరితులయన కొందరు పురుష బాబాలు కూడా కడతారనుకోండి. అది వేరే విషయం.) . అర్థం వాడే వేళను బట్టే కాదు, వాడే మనుషులను బట్టి కూడా మారిపోతుంది.
దాదాపు పాతికేళ్ళ క్రితం నాటి మాట. నేను ఆంధ్రభూమి దినపత్రిక విజయవాడ ఎడిషన్లో చీఫ్ రిపోర్టర్ గా పనిచేస్తున్నాను. సిధ్ధార్థ ఇంజనీరింగ్ కాలేజిలో దాకె బాలాజీ అనే విద్యార్థి తనను ప్రిన్సిపాల్ కులం పేరుతో అందరిలోనూ తిట్టినందుకు ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు. ఆ వార్తను నేనే రాసి పత్రికలో వేశాను. ఆ తర్వాత మూడేళ్ళకు రాజమండ్రిలో ’కోస్తావాణి‘ అనే ప్రాంతీయ దినపత్రికకు సంపాదకుడిగా వున్నప్పుడు ఇలాంటిదే మరో ఘటన జరిగింది. అక్కడ కూడా ప్రిన్సిపాల్ కులం పేరుతో తిట్టినందుకు డొక్కా పద్మనాభ రావు అనే విద్యార్థి ఒంటిపై కిరోసిన్ పోసుకుని గాయాల పాలయి ఆసుపత్రిలో మరణించాడు. అప్పుడూ వార్త ప్రచురించాను. కానీ లోలోపల రెండు ఘటనలూ కుదిపేస్తూనే వున్నాయి. దు:ఖమో, ఆగ్రహమో తెలీదు కానీ, ఓ సాయింత్రం పూట కవిత్వరూపంలో పెట్టాను. అదే ’పంచమ వేదం‘.
పర్వతం ఏడ్చింది
నేల చెక్కిళ్ళ మీద లావా
చెట్టు నగలన్నీ వలుచుకుంది
కింద పండుటాకుల వాన
నేను గుండెను దిమ్మరించాను
రాలిన కత్తుల గుత్తులు