పేరు : చిరంజీవి
దరఖాస్తు చేయు ఉద్యోగం: కేంద్ర మంత్రి (గతంలో మా సామాజిక వర్గానికి చెందిన సినీ దర్శకుడికచ్చారే అలా..)
ముద్దు పేర్లు : ఆటు పోట్లకు వీలుగా రెండు పేర్లున్నాయి. హిట్టయితే ‘మెగా’, ఫ్లాపయితే ‘చిరు'(సినిమాల్లో అయినా, రాజకీయాల్లో అయినా ఇవే ముద్దు పేర్లు). తిరుపతిలో పోటీ చేసి గెలిచినప్పుడు మాత్రం కొందరు- ‘ఆహా! ‘తిర’ంజీవి అన్నారు. ఇప్పుడా సీటు పోతే పత్రికల వాళ్ళు – కాంగ్రెస్ కు ‘తిరు’ క్షవరం అని హెడ్లైన్లు పెట్టరు. ‘చిరు’ క్షవరం అంటారు… అదీ నాబెంగ
వోటు హక్కూ, వోటు హక్కూ- అని ఎవరూ గొంతు చించుకోనక్కర్లేదు.
వోటు హక్కు అంటే- వోటు కొనే హక్కూ, వోటు అమ్మే హక్కూ- అని వోటు రాని వాడిక్కూడూ తెలిసిపోయింది. ఎటొచ్చీ ఏ రేటుకి అమ్మాలీ, ఏ రేటుకి కొనాలీ- అన్న విషయంలోనే గందరగోళం- వుంది.
అన్నింటా బక్క వాడే నష్టపోతున్నాడు. పండిన పంట అమ్ముకోవటానికి పేద రైతుకు ఎన్ని కష్టాలున్నాయో- పేద వోటరుకి కూడా అన్ని కష్టాలున్నాయి. పంటకన్నా ‘మద్దతు ధర’ ఒకటి వుంటుంది. కానీ వోటుకి అలా కాదే..! ఏ రేటిస్తే, ఆ రేటే యిచ్చుకోవాలి.
‘ఇదేమి దురన్నాయం బాబూ!’ అంటే పట్టించుకునే నాధుడే లేడు.
చదవం. చదవబడతాం.
వినం. వినబడతాం.
చూడం. చూడబడతాం.
కారణం? మీడియా.
మీకు నచ్చింది పొందలేరు. ఇచ్చింది తీసుకోవాలి.
అది వార్త కావచ్చు. వ్యాఖ్య కావచ్చు.
అందుకే పత్రిక చదివాక, మనకొచ్చే అభిప్రాయాలు మనవి కావు. రెడీమేడ్ వస్త్రాలు తయారు చేసినట్టు ముందుగానే అవి తయారు చేయబడతాయి.
పేరు : భాను కిరణ్
దరఖాస్తు చేయు ఉద్యోగం: ‘డాను’ కిరణ్( అవును. డాన్ను కావాలనుకున్నాను.)
ముద్దు పేర్లు : ‘గన్ను’ పోటు దారు.(నమ్మిన వ్యక్తిని వెనకనుంచి పొడిచినప్పుడు, రాజకీయాల్లో అయితే వెన్నుపోటు అంటారు. మా మాఫియా భాషలో ‘గన్ను’ పోటు అంటారు. కానీ రాజకీయంగా ‘మామ’ను పొడిచిన అల్లుళ్ళు కూడా నన్ను ఆడిపోసుకుంటున్నారు. అదే నాకు బాధగా వుంది.
మొన్న అవినీతి!
నిన్న మతం!
నేడు నేరం!
అన్నీ బాంబులే! ‘చంద్ర బాంబులే’! జగన్ మీద విసిరిన ‘దీపావళి’ బాంబులే!
ఒక్కటీ పేలలేదు. అన్నీ తుస్సుమన్నాయి.
ఇంకేం చేస్తారు?
పాత పాటే. ‘ఆల్ ఫ్రీ’! బియ్యం ఉచితం! నిరుద్యోగులకు నెలకు వెయ్యి. ఇలాంటి హామీలు ఇచ్చేస్తానంటున్నారు. ఇదేదో ఉపకార వేతనం అనుకునేరు! ‘ఉప’ ఎన్నికల వేతనం.
ఎదగ వచ్చు.
ఎవ్వరు ఎలాగయినా ఎదగ వచ్చు. నిలువుగా ఎదగవచ్చు. అడ్డంగా ఎదగవచ్చు.
లేదూ ముందు అడ్డంగా ఎదిగి, తర్వాత నిలువుగా ఎదగ వచ్చు.
ఎదగటం- ముఖ్యమనుకుంటే చాలు.
పదోతరగతి తప్పిన కుర్రాడు బస్సెక్కుతాడు. అతని కళ్ళ ముందే ఒక పెద్దాయన తన స్టాపులో గబగబా దిగిపోతుంటాడు. పర్సుజారి కుర్రాడి కాళ్ళ మీద పడుతుంది. తీసి కళ్ళకద్దు కుంటాడు. ‘తిరిగి పెద్దాయనకు ఇచ్చే వాణ్ణే కానీ, దిగి వెళ్ళిపోయాడు కదా!’ తనకు తాను సంజాయిషీ ఇచ్చుకుంటాడు. పర్సులో వెయ్యి. తర్వాత ఇలాగే బస్సు ఎక్కుతుంటాడు. ఎవరూ అతని కోసం పర్సు పారేసుకోరు. ఈ సారి తనే ఎవరి పర్సో కొడతాడు. పని తేలికయి పోయింది. తర్వాత కొంపలు కొడతాడు. అలా దొంగ పర్మిట్లూ, దొంగ కాంట్రాక్టులూ కొట్టి శత కోటీశ్వరుడయి పోతాడు. ఇంత వరకూ ఎదిగింది నిలువుగా.
‘కుట్టాలని వుంది.’
‘ఎవర్నీ? నన్నా?’
అనగనగా దోమ గురించో, చీమ గురించో చెబుతున్నట్టనిపిస్తుంది కదూ? కానీ కాదు. మనిషి గురించే. కాకుంటే కుట్టే మనిషి గురించి. కుట్టే మనుషులంటారా? ఉండటం ఏమిటి అదో వృత్తి. అలాగని ఏ టైలరింగో, ఎంబ్రాయిడరో అనుకునేరు. ఆ కుట్టటం వేరు. ఇంగ్లీషులో ఆలోచిస్తే ‘స్టిచ్’ చేయటం వేరు.
ఇప్పుడు మనం మాట్లాడుకుంటున్నది ‘స్టింగ్’ చెయ్యటం గురించి. ఇదీ కుట్టటమే. కాకుంటే సూది లాంటి అవయవాన్ని వాటంగా దించి, గుటుక్కున గుక్కెడు రక్తం తాగెయ్యటం. ఇలా చేసేటప్పుడు మత్తిచ్చే ఏర్పాటు కూడా వుంటుంది కాబట్టి, ఇది ‘ఆపరేషన్’ కిందికి కూడా వస్తుంది. వెరసి మొత్తం ప్రక్రియను ‘స్టింగ్ ఆపరేషన’్ అంటారు.
కవి వస్తాడు.
చూడాలి. ఎదురు చూడాలి.
ఎలా చూడాలి?
సూర్యుణ్ణి దర్శించినట్లు కాదు, చంద్రుణ్ణి వీక్షించినట్లు చూడాలి.
భళ్ళున తెల్లారినప్పుడు, కిటికీలో భానుణ్ణి ముఖం చిట్లించి చూస్తాం. కానీ నెలవంకను చెట్ల కొమ్మల చిగురుటాకుల సందుల్లోంచి చిరునవ్వుల్తో చూస్తాం.
మండే వాడని తెలిసి కూడా రవిని ఒక్క సారి చూసేస్తాం. మెత్తనిదని తెలిసి కూడా జాబిల్లిని వెతుక్కుంటూ, అంచెలంచెలుగా చూస్తాం.
కవిని చందమామను చూసినట్లు చూడాలి.
అజంతా శిసాగర్ను అలాగే చూశాడు.
వారు కలవరు. విడిపోరు.
ఎవరనుకున్నారు? రోజూ కొట్టుకు చచ్చే భార్యాభర్తలు కారు.
కలి ‘విడి’గా పనిచేసే కమ్యూనిస్టు పార్టీలు. దేశంలో ఎలా వున్నా, రాష్ట్రంలో మాత్రం ఇదే తంతు.
ఒకే జెండా. ఒకే ఎరుపు. ఒకే సుత్తీ, ఒకే కొడవలి. కానీ పట్టుకునే చేతులు వేరు. ఒకటి: సిపిఐ, రెండు: సిపిఎం.
‘తార’ల్ని సృష్టించ వచ్చు. కూల్చేయ వచ్చు.
చాలా తారలు స్వయంప్రకాశకాలు కావు. ముఖ్యంగా వెండితెర మీద తారలు అస్సలు కారు. ముఖానికి అంగుళం మందాన మేకప్ కొట్టి, ఫ్లడ్లైట్లు వేస్తేనే కానీ కనిపించరు.
వాళ్ళు కొట్టే పంచ్ డైలాగుల్లో, పంచె వాళ్ళదీ కాదు, డై’లాగూ’ వాళ్ళది కాదు. ఎవరో డైలాగ్ రైటర్ది.
కడకు స్వరమూ వాళ్ళది కాదు. ఎవరో ‘స్వరదాత’ డబ్బింగ్ చెప్పాల్సిందే.
The name of YSR has drawn lines between loyalists and ‘rebels’ in the Congress Party. While those who are toeing Party’s official line are making their accusing fingers against YSR along Jagan, those who have been side tracked, are confining their criticism only to Jagan.
వువ్వు పక్కనే ముల్లూ, గంధపు చెట్టు పక్కనే పామూ, నవ్వులోనే ఏడుపూ- అన్నీ ద్వంద్వాలే. ప్రతి రెంటిలోనూ ఒక్కటే ప్రియం. మిగతాది భయం. రెండూ అవసరమే. పులి ఎదురొస్తేనే కాదు, ప్రియురాలు చేతులు చాచినా, ముందు గుండె ఝళ్ళుమంటుంది. తొలుత తుళ్ళింతే. తెగిస్తేనే కౌగలింత.